ਵਰਿਸ਼ਠ ਹੰਗ ਕੰਗ ਦੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਟੈਨਲੀ ਫੰਗ ਸ਼ੁਈ-ਫੈਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਂਟੋਨੀਜ਼ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸੁਹਾਵਨੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਾਮੇਡੀ ਟਾਇਮਿੰਗ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 31 ਅਕਤੂਬਰ 2025 ਨੂੰ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤਾਈਵਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਊ ਤਾਈਪੇ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲਰ ਸਾਈ ਸ਼ੂ-ਚੁਨ ਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ’ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਟੀਵੀਬੀ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਨਿਊਜ਼ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋਸਤ ਸਾਂਗ ਸਿੰਗ-ਮਿੰਗ ਦੇ ਦਿਲੀ ਸ਼੍ਰਧਾਂਜਲੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਹੂਈ ਦੇ 28 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੇਹਾਂਤ ’ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਗ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਦੁਖ ਭਰੀ ਵਿਦਾਈ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਸੀ: “ਪਿਆਰੇ ਭਰਾ, ਉੱਥੇ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ।” 135 ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਉਸਦੇ ਲੰਬੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਫੰਗ ਦੀ ਡੈੱਡਪੈਨ ਕਾਮੇਡੀ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਸਕਰੀਨਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਹੰਗ ਕੰਗ ਦੀ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿਰਾਸਤ ’ਤੇ ਅਮਿੱਟ ਛਾਪ ਛੱਡੀ—ਇਕ ਐਸੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਖੁਬਸੂਰਤੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਸੇ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਪਰ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਲੜਾਈ
ਫੰਗ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਸਨ; ਮਈ 2025 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਰਨ ਆਕਸੀਜਨ ਮਸ਼ੀਨ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। 1989 ਵਿੱਚ ਤਾਈਵਾਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਰਧ-ਸਨਿਆਸ ਵਰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਦੇ–ਕਦੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੇ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਹੂਈ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ—ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੋਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ: “ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।”
1 ਜੂਨ 1944 ਨੂੰ ਗੁਆਂਗਡੋਂਗ ਦੇ ਫੋਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਫੰਗ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੰਗ ਕੰਗ ਆ ਗਏ ਸਨ। 1967 ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਚੋਰ ਯੂਏਨ ਦੀ ਫਿਲਮ To Rose with Love ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਨਯ ਡੇਬਿਊ ਹੋਇਆ। 1974 ਵਿੱਚ ਮੈਨਡਰਿਨ ਡਰਾਮਾ The Looks of Hong Kong ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਉਦਾਘਾਟਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ 1980 ਦੇ ਕਾਮੇਡੀ ਬੂਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਫਲਤਾ ਦਿੱਤੀ—ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੈਮੋ ਹੰਗ ਅਤੇ ਜੈਕੀ ਚੈਨ ਵਰਗੇ ਆਈਕਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫੰਗ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਵਿਰਾਸਤ: ‘ਲੱਕੀ ਸਟਾਰਜ਼’ ਦਾ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ
ਲੱਕੀ ਸਟਾਰਜ਼ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ—
My Lucky Stars (1985), Lucky Stars Go Places (1986) ਅਤੇ The Romancing Star (1987) ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਬੇਚਾਰਾ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਵਾਲਾ ਕਿਰਦਾਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੀਲੇ ਸਕੂਲ ਬਸ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਲੇਸ਼ੀਆਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦਾ ਫੇਵਰਿਟ ਬਣ ਗਿਆ।
“ਸੈਵਨ ਲਿੱਟਲ ਫਾਰਚੂਨਜ਼” ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਉਹ ਵੋਂਗ ਜਿੰਗ ਦੀਆਂ ਫਾਰਸ ਕਾਮੇਡੀ ਫਿਲਮਾਂ The Best Partners (1988) ਅਤੇ The Crazy Companies (1988) ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਨਡਰਿਨ ਡੱਬਿੰਗ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਗਾਲੀਆਂ ਤਾਈਵਾਨੀ ਸਲੈਂਗ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਕਿਸੇ–ਕਿਸੇ “ਸ਼ਰਮਨਾਕ” ਪ੍ਰੋਜੇਕਟ ’ਤੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੁਮੁਖੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੇ Bandit Queen (1994) ਵਰਗੀਆਂ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਟੀਵੀਬੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ।
10 ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ 3 ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦਾ ਕਰੈਡਿਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫੰਗ ਦੀ ਸੀਧੀ–ਸਾਦੀ ਕਾਮੇਡੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ—ਹੰਗ ਕੰਗ ਦੇ 5 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੇ ਸਿਨੇਮਾ ਐਕਸਪੋਰਟ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀਆਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼: ਕਾਮੇਡੀ ਦਾ ਦਿਲ ਜੋ ਮਿਲੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਿਆ
ਹੰਗ ਕੰਗ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਗਤ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੋਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ: ਟੀਵੀਬੀ ਦੀ ਪੋਸਟ ’ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਆਈਆਂ। ਸਿੰਗ-ਮਿੰਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ,
“ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਕੂਨ ਗੋਰ—ਫੰਗ ਸ਼ੁਈ-ਫੈਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਕਰੋ! ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯਾਦ ਰਹੋਗੇ।”
ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਐਰਿਕ ਸਾਂਗ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, “ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਕਾਮੇਡੀ ਮਾਸਟਰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।”
ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੇ X ’ਤੇ #StanleyFungRIP ਨਾਲ ਕਲਿੱਪਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ—ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੀ Magnificent Scoundrels (1991) ਵਿੱਚ ਸਟੀਫਨ ਚਾਉ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਗੱਲਬਾਤ—ਜਿਸਦੇ 500K ਵਿਊਜ਼ ਹੋਏ।
780 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪੌਪ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੈਨਵਸ ’ਤੇ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਇਮ—ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਿਨੇਮਾ ਹਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨੈਟਫਲਿਕਸ ਰਿਵਾਈਵਲ ਤੱਕ—ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਦਾ ਥੱਲੇ: ਹਾਸੇ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਅਮਰ
ਸਟੈਨਲੀ ਫੰਗ ਸ਼ੁਈ-ਫੈਨ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਿਸੇ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਐਂਕੋਰ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਮੋਟੇ ਨੱਕ ਵਾਲੇ ਵਿਲਨ ਜਾਂ ਹੜਬੜੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਜਦੋਂ ਸਕਰੀਨ ’ਤੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: ਕੀ ਕਾਮੇਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਉਸਦੀ ਅਮਰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ।
ਉਸਦੀ ਵਿਰਾਸਤ—ਹਾਸੇ ਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਫਿਲਮੀ ਰੀਲ ਵਿੱਚ—ਸਦਾ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇਗੀ।
— ਮਨੋਜ ਹ